Gelaatschirurgie

Loading

Gelaats– en halslift / Facelift

Er bestaan tegenwoordig verschillende soorten liftings die het mogelijk maken de lelijke gevolgen van veroudering van aangezicht en hals te verbeteren, zowel beperkt als uitgebreid. De hals- en gelaatslift wordt het vaakst toegepast; het gaat om chirurgische correctie van de veroudering rond hals en gezicht, vanaf de slapen tot aan de onderkaken.
De operatie heeft tot doel de verzakking en de verslapping van de huid te behandelen, alsook de onderhuidse weefsels, de gelaatsspieren (slapen en wenkbrauwen, wangen, kaken, ovaal gezicht) en de hals.
Het doel van een dergelijke ingreep is niet om de vorm en uiterlijk van het gezicht te veranderen. Integendeel, het eenvoudige herstel van verschillende anatomische structuren van het gezicht en de hals (huid, spier, vet) maakt dat de geopereerde zijn/haar uiterlijk van enkele jaren voordien kan terugvinden.
Deze chirurgie met esthetisch oogmerk kan niet door de ziekteverzekering vergoed worden.

Loading

Blepharoplastie

Blepharoplastie (ooglidcorrectie) omvat de plastische ingrepen om erfelijke of leeftijdsgebonden onvolmaaktheden van de oogleden weg te werken.
Het kan gaan om beide bovenste of onderste oogleden, maar ook om de vier oogleden tegelijkertijd.
Een ooglidcorrectie kan afzonderlijk uitgevoerd worden of samen met een andere plastische ingreep aan het gezicht (temporale lift, frontale lift, hals- en gelaatslift), en zelfs met een medico-chirurgische behandeling (laserbrasie, peeling, dermabrasie). Deze behandelingen zijn geschikt om tijdens eenzelfde ingreep of tijdens een tweede operatie uit te voeren.

Blepharoplastie van de bovenste oogleden:

Een ooglidcorrectie dient om verouderingstekens op het niveau van de oogleden te corrigeren en om de vermoeide indruk van de blik te vervangen door een meer uitgeruste en ontspannen aanblik.
De meest voorkomende onvolmaaktheden zijn de volgende:
Zware en dichtvallende bovenste oogleden met huidoverschot dat een min of meer uitgesproken plooi vormt. Een kleine plooi kan mettertijd een verzakking van het ooglid tot op de wimpers veroorzaken en daardoor het zicht belemmeren. Veel patiënten hebben vermoeid uitziende ogen of zijn altijd verplicht om hun wenkbrauwen “op te trekken“ om beter te zien. Soms wordt deze plooi ter hoogte van het bovenste ooglid niet door een huidoverschot van het ooglid zelf veroorzaakt, maar door een verzakking van de wenkbrauwen en/of het voorhoofd waardoor dus een pseudo-huidoverschot van het bovenste ooglid ontstaat. In dit geval wordt een wenkbrauwlift of een frontaal-temporale lift geadviseerd.

Blepharoplastie van de onderste oogleden:

De meest voorkomende onvolmaaktheden zijn de volgende:
Doorgezakte en slappe, “holle” onderste oogleden met kleine horizontale rimpels ten gevolge van huiduitrekking.
Vetophopingen, verantwoordelijk voor “wallen onder de ogen“ ter hoogte van de onderste oogleden of gezwollen bovenste oogleden.
De ingreep heeft tot doel deze aandoening op duurzame wijze te corrigeren, door de huid- en spieroverschotten evenals de vetophopingen chirurgisch te verwijderen, en dit natuurlijk zonder de wezenlijke functies van de oogleden te wijzigen.
Het dient onderstreept dat er talrijke andere misvormingen bestaan, die slechts gecorrigeerd kunnen worden door beroep te doen op meer ingewikkelde technieken dan een eenvoudige klassieke blefaroplastie, of door gebruik te maken van bijkomende chirurgische procedés.
De ptosis of het uitzakken van de ooglidrand tot voor de pupil kan een bijkomend probleem vormen. Dit wordt gekenmerkt door een te lange hefspier van de oogleden of een probleem in de zenuwaansturing. In dit bijzonder geval kan de spier verkort worden om het ooglid een betere ruststand te geven.
In het geval van “holle“ oogleden dringt een complexere techniek zich op. Dit kan verwezenlijkt worden door een vetverplaatsing of door een plaatselijke lift van de wang.
Andere problemen kunnen zijn: een verzakking van het voorhoofd en de wenkbrauwen, “leeuwenrimpels” tussen de wenkbrauwen, kraaienpootjes in de ooghoeken, kringen, “holle“ ogen, “droevige“ ogen door invallende ooghoeken alsmede kleine onvolmaaktheden van het huidoppervlak (littekens, vlekken).
Vanaf het veertigste levensjaar wordt deze ingreep vaak uitgevoerd zowel bij vrouwen als bij mannen. Toch wordt ze soms veel vroeger uitgevoerd, met name wanneer de misvormingen lichaamseigen zijn (erfelijke factoren) en niet leeftijdsgebonden zoals bepaalde “vetachtige wallen“.
Een tijdelijk oedeem kan zich ter hoogte van de bovenste en onderste oogleden voordoen ten gevolge van vermoeidheid, stuifmeelallergie, verkoudheid, nasale aandoeningen… Dit kan niet gecorrigeerd worden door chirurgie. Een blefaroplastie corrigeert enkel permanente onvolmaaktheden.

Loading

Frontaal-Temporale lifting

Temporale lifting maakt het mogelijk om de sporen van veroudering in het gebied rond de slaap te verbeteren. Dit gebied bevindt zich tussen de frontale en hals- en gelaatsgebieden die eveneens het voorwerp van lifting kunnen uitmaken. Temporale lifting die afzonderlijk uitgevoerd kan worden, gaat in de praktijk vaak gepaard met een chirurgische ingreep aan de oogleden (blefaroplastie).
Deze operatie met een esthetisch karakter komt niet in aanmerking voor de ziekteverzekering.

Deze ingreep maakt het mogelijk om de verzakking van zijkant van de wenkbrauw te behandelen, om de plooien van kraaienpootjes glad te strijken en om enigszins spanning te zetten op de huid van het buitenste deel van de oogleden.

Het is niet de bedoeling gelaatstrekken te wijzigen, maar wel anatomische structuren te vervangen, in het bijzonder het uiteinde van de wenkbrauw terug in de positie te zetten zoals enkele jaren voordien het geval was.

Loading

Afstaande oren

De correctie van afstaande oren vereist een operatie, “otoplastie“ genaamd, om de oorschelpen die bovenmatig zichtbaar geacht worden, te vervormen. De ingreep wordt gewoonlijk op beide oren uitgevoerd, maar kan soms eenzijdig zijn.
Otoplastie is gericht op het corrigeren van de kraakbeenafwijkingen in de oorschelp die verantwoordelijk zijn voor het “afstaand” voorkomen. Men kan schematisch drie soorten misvormingen onderscheiden die vaak min of meer samenhang vertonen.
Te grote hoek tussen de oorschelp en de schedel die de echte “flaporen“ kenmerken (Valgus).
Overdreven omvang van het kraakbeen van de gehooringang (zie schema) die het oor naar voren duwt en daardoor het afstaan (van de gehooringang) benadrukt.
Een gebrek aan plooiing van de normale reliëfvormen van het kraakbeen waardoor de oorschelp er te glad uit ziet en dus “platgestreken” lijkt (gebrek aan plooiing van de anthelix).
De ingreep heeft tot doel deze afwijkingen definitief te corrigeren door het kraakbeen om te vormen, om zo oren te verkrijgen die “aanleunend”, symmetrisch, natuurlijk van omvang en uitzicht zijn. Zo is het mogelijk een eind te maken aan de plagerijen en andere onvriendelijke opmerkingen die de oorzaak kunnen zijn van psychologische problemen of schoolconflicten. Otoplastie kan bij volwassenen of adolescenten uitgevoerd worden, maar meestal wordt de correctie overwogen vanaf de kinderjaren en dit vanaf de leeftijd van 7 jaar of van zodra het kind over zijn uiterlijk klaagt en eronder lijdt.

Loading